Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 24/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 stycznia 2011 r. skarżący, wobec którego prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania zawodu notariusza,
wniósł w imieniu własnym o zbadanie zgodności art. 523 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.
U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim przepis ten osobie skazanej, względem której zastosowano środek
karny w postaci zakazu wykonywania zawodu, uniemożliwia samodzielne wniesienie kasacji, z art. 32 Konstytucji.
Postanowieniem z 19 września 2011 r. Trybunał Konstytucyjny pozostawił bez rozpoznania skargę konstytucyjną. Podstawę tego
rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że skarżący nie ma zdolności postulacyjnej do samodzielnego wniesienia skargi (art. 48
ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym [Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm., dalej: ustawa o TK]),
gdyż w chwili sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej obowiązywał wobec skarżącego orzeczony prawomocnym wyrokiem
karnym zakaz wykonywania zawodu notariusza. Niezależnie od powyższego Trybunał wskazał przesłanki odmowy nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej. Po pierwsze, skargę konstytucyjną wniesiono z przekroczeniem ustawowego trzymiesięcznego terminu.
Po wtóre, wskazany jako ostateczne orzeczenie wyrok karnego sądu II instancji, którym została oddalona apelacja skarżącego,
nie został wydany w oparciu o art. 523 § 2 k.p.k., dotyczący dopuszczalności kasacji. Po trzecie zaś, jedynym wzorcem kontroli
podanym w skardze konstytucyjnej jest art. 32 Konstytucji, który – jak wynika z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego
– nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem z 10 października 2011 r. W ocenie skarżącego był i pozostaje on uprawniony
do samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, ponieważ decyzja Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie
odwołania skarżącego ze stanowiska notariusza została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z
29 kwietnia 2011 r. (sygn. akt VI SA/Wa 250/11). Ponadto