Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 października 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 24/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 stycznia 2021 r. (data nadania) K.Ł. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle
następującego stanu faktycznego.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z 23 czerwca 2020 r. (sygn. akt […]) skarżący został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia
wolności i karę 6 miesięcy ograniczenia wolności za przestępstwo z art. 202 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1950, ze zm.).
Sąd Rejonowy w K., rozpatrując wniosek pełnomocnika skarżącego o odroczenie i wstrzymanie kary pozbawienia wolności, postanowieniem
z 23 lipca 2020 r. (sygn. akt […]) odmówił wstrzymania wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z 11 września 2020 r. (sygn. akt jw.) sędzia Sądu Rejonowego
odmówił przyjęcia zażalenia w oparciu o art. 6 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020
r. poz. 523, ze zm.; dalej: k.k.w.) stwierdzając, że „skazany może składać wnioski o wszczęcie postępowania przed sądem i
brać w nim udział jako strona oraz w wypadkach wskazanych w ustawie wnosić zażalenia na postanowienia wydane w postępowaniu
wykonawczym. Art. 9 k.k.w. nie wskazuje, aby na postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania orzeczenia przysługiwało zażalenie”
(pkt 2 powołanego zarządzenia).
Zażalenie obrońcy skarżącego na powołane wyżej zarządzenie Sądu Rejonowego zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego
w K. z 22 października 2020 r. (sygn. akt […]). W uzasadnieniu podniesiono, że w doktrynie bezsporne jest, iż „postanowienie
w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia”. Postanowienie to zostało wskazane
przez skarżącego jako orzeczenie ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1