Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 listopada 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 240/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 września 2006 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej – Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego
„Mińsk Mazowiecki” S.A. – zakwestionowano zgodność z Konstytucją art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonym unormowaniom p.p.s.a. skarżąca
zarzuciła niezgodność z art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji, wywołaną ograniczeniem prawa stron postępowania sądowo-administracyjnego
do dwuinstancyjnego postępowania przed sądami administracyjnymi.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z 11 stycznia 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 903/04) oddalona została skarga skarżącej na decyzję Ministra Gospodarki,
Pracy i Polityki Społecznej z 3 kwietnia 2004 r. (nr BON.III-0280/76/2004/IP) w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego
dotyczącego należnych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Skargę kasacyjną skarżącej od tego
orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 kwietnia 2006 r. (sygn. akt II FSK 546/05). Orzeczenie to zostało
doręczone skarżącej w dniu 29 czerwca 2006 r.
Uzasadniając postawiony zarzut niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów skarżąca stwierdziła w uzasadnieniu skargi, że
ustrojodawca gwarantuje stronom postępowań sądowych nieograniczone prawo do dwuinstancyjnego postępowania sądowego. Tymczasem
zaskarżone unormowania p.p.s.a., a więc zawarte w ustawie zwykłej, nie zapewniają należytej realizacji tego