W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 13 października 2007 r. pełnomocnik skarżących wniósł o kontrolę
zgodności art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) z art.
76 Konstytucji.
Działając na podstawie wskazanego wyżej, zaskarżonego przepisu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodziskim
postanowieniem nr 25/05 z 3 marca 2005 r. nałożył na skarżących karę w wysokości 75 000 zł za nielegalne użytkowanie części
handlowej obiektu budowlanego. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora
Nadzoru Budowlanego w Warszawie nr 1000/05 z 14 listopada 2005 r. Wniesiona od powyższego postanowienia skarga została oddalona
wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 kwietnia 2006 r. (sygn. akt VII SA/WA 58/06). Postanowieniem
z 28 czerwca 2007 r. (sygn. akt II OSK 971/06) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniesioną skargę kasacyjną, podnosząc
w uzasadnieniu brak wskazania naruszonego przepisu prawa oraz określenia sposobu tego naruszenia.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący wiążą naruszenie art. 76 Konstytucji, które upatrują w obligatoryjnym,
dziesięciokrotnym podwyższeniu – na mocy zaskarżonego przepisu – w stosunku do „małych i wielkich użytkowników”, naliczonej
kary pieniężnej. Zdaniem skarżących podmiotem praw konstytucyjnych są także użytkownicy, konsumenci i najemcy (np. art. 76
Konstytucji). Zasada równości nakazuje zaś, aby wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną traktować w taki
sam sposób, tzn. bez faworyzowania lub dyskryminowania któregokolwiek z nich. Zdaniem skarżących, jednakowe traktowanie wszystkich
podmiotów wyspecyfikowanych w kategorii XVII, umieszczonej w załączniku do zaskarżonej ustawy, bez względu na ich wielkość,
rozmiary prowadzonych przedsięwzięć, osiągany dochód i przychód, jest niezgodne z konstytucyjną zasadą równości oraz sprawiedliwości,
narusza także art. 76 Konstytucji przez sankcjonowanie nieuczciwych praktyk rynkowych. W ocenie skarżących to nierówne traktowanie
podmiotów