Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 stycznia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 240/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 sierpnia 2008 r. skarżący zarzucił niezgodność art. 3989 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
2 w zw. z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie z zaskarżonym przepisem o przyjęciu
lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy orzeka na posiedzeniu niejawnym.
Skarżący podnosi, że odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje w formie postanowienia, wydanego na posiedzeniu
niejawnym, w składzie jednego sędziego i bez udziału stron. Postanowienie nie musi być ogłaszane, lecz jest doręczane stronom
ze zdawkowym uzasadnieniem, co czyni postępowanie z art. 3989 § 2 k.p.c. w sprawie skargi kasacyjnej nadal nieprzejrzystym dla stron i ich pełnomocników. Zdaniem skarżącego, przepis ten
powinien być oceniany przez kryterium uczciwej procedury zaczerpnięte z art. 2 Konstytucji. Jej naruszenie wynika – w jego
ocenie – z szerokiego zakresu władzy dyskrecjonalnej sędziego orzekającego jednoosobowo na posiedzeniu niejawnym. Taka procedura
powoduje, że strony – znając wprawdzie uzasadnienie postanowienia – nie mogą go w ogóle zweryfikować co do jego prawidłowości
i słuszności. Skarżący stoi na stanowisku, w myśl którego zaskarżony przepis narusza konstytucyjne prawo do sądu przez niekwestionowany
brak rzetelności unormowania orzekania w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Prawo
do sądu doznało – jego zdaniem – uszczerbku także w zakresie prawa do jawnego rozpoznania sprawy, które powinno być zagwarantowane
we wszystkich instancjach, w więc także w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym. Skarżący zauważa, że Konstytucja
nie wprowadza gwarancji trójinstancyjności postępowania, jednakże – jeżeli ustawodawca wprowadził instytucję skargi kasacyjnej
– to musi w całości respektować zasadę sprawiedliwości proceduralnej