Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 240/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 października 2009 r. Joanna K. (dalej: skarżąca) wystąpiła
o stwierdzenie niezgodności art. 67 § 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo
upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, ze zm.; dalej: prawo upadłościowe), art. 48 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zw. z art. 68 prawa upadłościowego
oraz art. 79 zdanie pierwsze w zw. z art. 76 § 2 i 5 prawa upadłościowego z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zgodnie z art. 67 § 4 prawa upadłościowego, jeśli sąd – po ogłoszeniu upadłości – rozstrzyga zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza,
w skład sądu orzekającego nie wchodzi sędzia-komisarz. W świetle odpowiednio stosowanego art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z
art. 68 prawa upadłościowego w postępowaniu upadłościowym sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których
w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Według kwestionowanych art. 79 zdanie pierwsze w zw. z
art. 76 § 2 i