Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 lipca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 240/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej we własnym imieniu przez adwokata Jana K. (dalej: skarżący), wniesionej do Trybunału
Konstytucyjnego 18 września 2010 r. (data nadania), zarzucono niezgodność art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998
r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.) oraz art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004
r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, ze zm.) z art. 2, art. 17 ust. 1 oraz art. 67
Konstytucji.
W ocenie skarżącego zakwestionowane przepisy naruszają wskazane w petitum skargi wzorce konstytucyjne, ponieważ prowadzą do „pogorszenia sytuacji adwokata w zakresie uprawnień emerytalnych”.
Postanowieniem z 16 maja 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z następujących
powodów.
Po pierwsze, skarga została wniesiona w związku z wydaniem przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych postanowienia z 2 czerwca 2010 r. (sygn. akt II UK 96/10) o odmowie przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 4 listopada 2009 r. (sygn. akt III AUa
534/09) oddalającego apelację skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z
28 stycznia 2009 r. (sygn. akt V U 8/09) w przedmiocie oddalenia odwołania skarżącego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
– Oddział w Słupsku z 28 listopada 2008 r. (nr EM-243979), w której organ rentowy odmówił skarżącemu prawa do emerytury, argumentując,
że ostatnim ubezpieczeniem, jakiemu podlegał, było ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Jak zauważył
Trybunał, wedle art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.;
dalej: ustawa