Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 240/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 sierpnia 2011 r. P.P. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 122, art. 187 § 1, art.
191 i art. 199a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.; dalej: ordynacja
podatkowa) z art. 2, art. 10, art. 65 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji – w zakresie, w jakim wskazane przepisy upoważniają
organy podatkowe do samodzielnego ustalania istnienia lub też nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym są związane
skutki podatkowe. Skarżący wniósł również o zbadanie zgodności art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku
od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa) w brzmieniu nadanym przez
ustawę z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 122, poz.
1334) z art. 2, art. 65 oraz art. 217 Konstytucji, a także zgodności załącznika nr 6 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o
podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) w części dotyczącej poz. 1 rubryki drugiej,
w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
(Dz. U. Nr 95, poz. 1100; dalej: załącznik) z art. 2, art. 65 oraz art. 217 Konstytucji.
W ocenie skarżącego zakwestionowane przepisy ordynacji podatkowej naruszają konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa prawnego
(art. 2 Konstytucji), zasadę trójpodziału władzy (art. 10 Konstytucji), swobodę wykonywania działalności gospodarczej (art.
65 Konstytucji) oraz prawo do co najmniej dwuinstancyjnego postępowania sądowego (art. 176 ust. 1 Konstytucji) –