Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 stycznia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 241/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 1 września 2014 r. (data nadania) A.M. (dalej: skarżący, podatnik) wniósł o stwierdzenie niezgodności
art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze
zm.; dalej: ustawa podatkowa) z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji oraz
art. 30b ust. 1, ust. 2 pkt 5 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 9 i w związku z art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy podatkowej z art.
64 ust. 1 i 3 w związku z art. 21, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust.1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy podatkowej narusza konstytucyjne prawo ochrony własności (wywodzone z art.
64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji) w zakresie, w jakim pozwala na utożsamienie
pojęć „wartość początkowa przedmiotu wkładu” oraz „wartość początkowa środka trwałego”. Natomiast art. 30b ust. 1, ust. 2
pkt 5 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 9 i w związku z art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy podatkowej w zakresie, w jakim prowadzą
do opodatkowania dochodu, w sytuacji gdy nie powstaje realne przysporzenie majątkowe stanowi niedopuszczalną ingerencję w
prawo własności skarżącego (chronione na podstawie art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 21 , art. 31 ust. 3 i art. 32 ust.
1 Konstytucji). Skarżący naruszenie swych praw konstytucyjnych wiąże przy tym z faktem, że ustawa podatkowa przewiduje sytuacje,
w których wniesienie niepieniężnego wkładu (w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część korzysta ze
zwolnienia podatkowego) przy