Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 września 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 242/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego zakwestionowano zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej
Polskiej art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121,
poz. 1266, ze zm.; dalej: u.g.r.l.). Zaskarżonemu przepisowi u.g.r.l. skarżący zarzucił niezgodność z art. 31 ust. 3 oraz
art. 64 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 8 maja 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie Trybunału
skarga nie spełniała ustawowego warunku jej dopuszczalności, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – tj. nie wskazano w niej sposobu
naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącego.
Pełnomocnik skarżącego wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. We wniesionym środku odwoławczym wskazano, że: (1) wbrew
twierdzeniom zawartym w zaskarżonym postanowieniu, skarżący wypełnił wymóg, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o
TK, a ponadto podniesiono, że nie można oczekiwać od skarżącego, że przedstawi argumentację dotyczącą problemu niezgodności
między unormowaniami będącymi przedmiotem skargi a przepisami Konstytucji tworzącymi układ ich kontroli; (2) nie jest prawdą,
że przedmiotem rozważań zawartych w skardze jest negatywna ocena postępowania organu administracyjnego; w złożonym środku
ochrony wolności i praw skarżący podniósł, że organ administracji miał za szeroką swobodę doboru przesłanek podjęcia decyzji
o określonej treści; (3) nie jest prawdą, że pozostałe przepisy u.g.r.l. determinują sposób nakładania obowiązku zrekultywowania
gruntu, gdyż takie regulacje nie istnieją.