Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 242/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 września 2010 r. B. P. i G. W.-W. (dalej: skarżące) wniosły o stwierdzenie niezgodności art.
34 i art. 15 ust. 2 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz. U. Nr 13, poz. 87, ze zm.;
dalej: dekret o majątkach opuszczonych) oraz art. 666 § 1, art. 667 § 2 i art. 189 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 7, art. 9, art. 21, art. 32, art. 45
ust. 1, art. 64 i art. 87 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Skarb Państwa – Prezydent Miasta Krakowa
domagał się stwierdzenia na podstawie art. 34 dekretu o majątkach opuszczonych nabycia przez siebie własności nieruchomości
położonej w Krakowie przy ul. Szerokiej 2/Miodowej 41. Wyrokiem z 3 sierpnia 2007 r. (sygn. akt I C 2105/04) Sąd Okręgowy
w Krakowie – Wydział I Cywilny stwierdził nabycie przedmiotowej nieruchomości przez Skarb Państwa z dniem 31 grudnia 1955
r. Od tego wyroku jedna ze skarżących (B. P.) wniosła apelację. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny wyrokiem z 18
września 2008 r. (sygn. akt I ACa 449/08) zmienił wyrok sądu okręgowego i oddalił powództwo, uznawszy, że kurator spadku nieobjętego
nie posiada legitymacji biernej w procesie o własność nieruchomości. Od powyższego wyroku Skarb Państwa wniósł skargę kasacyjną.
Wyrokiem z 10 grudnia 2009 r. (sygn. akt III CSK 82/09) Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu apelacyjnego i przekazał sprawę do
ponownego rozpoznania. W rezultacie Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny wyrokiem z 28 kwietnia 2010 r. (sygn. akt
I ACa 293/10) oddalił apelację B. P. od wyroku Sądu