Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 lipca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 243/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 września 2012 r. (data nadania) L.J. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124,
poz. 1154, ze zm.; dalej: u.p.u.) „w zakresie wyłączającym prawo agenta ubezpieczeniowego do prowizji od umów zawartych w
czasie trwania umowy agencyjnej, jeżeli zostały one zawarte z klientami pozyskanymi przez agenta poprzednio dla umów tego
samego rodzaju”, z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego, zaskarżony przepis pomija uprawnienia agenta ubezpieczeniowego do wynagrodzenia prowizyjnego, „upoważnia
brokera i zakład ubezpieczeń do zawarcia umowy o wypłatę wynagrodzenia także w przypadku, gdy broker pośredniczy w zawarciu
umowy z ubezpieczającym pozyskanym przez agenta poprzednio dla umów tego samego rodzaju, (…) [i] otwiera drogę do podejmowania
arbitralnych decyzji w zakresie wypłaty wynagrodzenia przez zakład ubezpieczeń”. W ten sposób narusza wynikające z art. 64
ust. 1 i 2 Konstytucji „prawo do wynagrodzenia z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej”.
Postanowieniem z 13 lutego 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi 21 lutego 2013 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze
konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu zauważył, że skarżący nie wskazał sposobu naruszenia praw określonych w art.
64 ust. 1 i 2 Konstytucji, a sformułowane przez niego argumenty dotyczyły kwestii kontynuacji umowy ubezpieczenia, które in concreto zostały już rozstrzygnięte w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi konstytucyjnej.
W zażaleniu z 28 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego zanegował zasadność odmowy nadania skardze dalszego biegu. Podniósł,
że kwestionuje treść przepisu, a nie ustalenia faktyczne. Podkreślił, iż w skardze wskazał, „że naruszone zostało wynikające
z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji jego prawo do wynagrodzenia z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (…), że art. 24
ust. 2 pkt 1 u.p.u. w zaskarżonym