Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 244/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 15 października 2009 r. Krzysztof O. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 100 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) oraz art. 117 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) są niezgodne z art. 45 oraz art. 77
ust. 1 i 2 Konstytucji. Jednocześnie skarżący zakwestionował uchwałę Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2008 r. (sygn. akt III CZP
142/07).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi
konstytucyjnej, przez dokładne określenie przedmiotu skargi, sformułowanie zarzutu niezgodności z Konstytucją, wskazanie,
jakie wolności lub prawa konstytucyjne zostały naruszone oraz określenie sposobu ich naruszenia.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, w piśmie procesowym z 21 grudnia 2009 r. skarżący wskazał w szczególności, że przedmiotem
skargi jest art. 96 ust. 1 pkt 10 (wcześniej w skardze niepowoływany) i art. 100 ust. 1 u.k.s.c. w związku z art. 3986 § 2 k.p.c. (również niepowoływany wcześniej w skardze). Podniósł naruszenie prawa do wynagrodzenia za szkody (art. 77 Konstytucji),
prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy (art. 45 ust. 1 w związku z niepowołanymi wcześniej jako wzorce skargi art. 31
ust. 3 i art. 2 Konstytucji.
Skarżący zarzuca, że z zaskarżonych przepisów jasno nie wynika, czy strona zwolniona od kosztów sądowych przed sądem powszechnym
jest również zwolniona z tych kosztów w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Zaskarżonej uchwale Sądu Najwyższego zarzucił,
że poprzez dowolną interpretację art. 100 u.k.s.c. narusza ona prawo skarżącego dostępu do sądu wynikające z art. 45 ust.
1 Konstytucji. Ponadto, skarżący sformułował pogląd, że niedoskonałość ustaw, czy też błędy pełnomocnika bądź sądu, nie mogą
prowadzić do