Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 czerwca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 244/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 listopada 2016 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie, że art. 767 § 4, art. 7672 § 1, art. 7674 § 1 i art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.;
dalej: k.p.c.) są niezgodne z art. 45 ust. 1, art. 176 i art. 2 Konstytucji, a także że art. 117 § 2 k.p.c. w zakresie, w
jakim „przewiduje on obowiązek udowodnienia okoliczności wskazanych w oświadczeniu” jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego zakwestionowane w skardze art. 767 § 4, art. 7672 § 1, art. 7674 § 1 i art. 394 § 1 k.p.c. pozbawiły go: „prawa [do] wysłuchania w toku procesu, polemiki ze stanowiskiem strony przeciwnej
[oraz] prawa do zaskarżenia decyzji sądu I instancji w »sprawie« stanowiącej przedmiot postępowania” (art. 45 ust. 1, art.
176 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji). Orzeczeniem, które ostatecznie rozstrzyga o tych prawach jest – jak wskazał skarżący
– postanowienie Sądu Okręgowego w K. z 4 grudnia 2015 r. (…).
Z kolei zaskarżony w skardze art. 117 § 2 k.p.c. narusza wyrażone w art. 45 ust. 1 Konstytucji prawo do rzetelnej procedury,
gdyż nie określa „w sposób jednoznaczny przesłanek zwolnienia od kosztów oraz nie wyznacz[a] granic, w jakich wniosek o zwolnienie
od kosztów uznać należy za oczywiście uzasadniony – co czyni przedmiotowy mechanizm prawny pozornym”. Jako ostateczne orzeczenie
wydane na podstawie tego przepisu skarżący wskazał postanowienie Sądu Okręgowego w K. z 27 września 2016 r. (…).
Postanowieniem z 12 października 2017 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 31 października 2017 r.) Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał