Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 września 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 245/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 października 2007 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności: art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 i § 2 zdanie pierwsze oraz art. 39810 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art.
45 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji; art. 45 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U.
z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) z art. 2, art. 65 ust. 1, art. 24 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 87 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca zarzuciła w skardze konstytucyjnej, że art. 45 § 2 k.p. jest niezgodny z art. 2, art. 65 ust. 1, art. 24 w zw. z
art. 31 ust. 3 i art. 87 ust. 1 Konstytucji, w zakresie, w jakim daje sądowi możliwość nieuwzględnienia żądania przywrócenia
do pracy pracownika z uwagi na niecelowość powrotu. Zdaniem skarżącej przepis ten narusza prawo skarżącej do pracy oraz wolności
wyboru miejsca pracy. Przepisy art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 i § 2 zdanie pierwsze są w opinii skarżącej niezgodne z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji
w zakresie, w jakim dają możliwość Sądowi Najwyższemu orzekania na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie odmowy przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania oraz w oparciu o niedookreślone kryteria. Zdaniem skarżącej art. 39810 zdanie drugie k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie, w jakim daje
Sądowi Najwyższemu możliwość orzekania w składzie jednego sędziego.
Postanowieniem z 10