Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 kwietnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 246/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że:
– art. 46 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej:
p.u.s.p.) w zakresie, w jakim zezwala na branie udziału w składzie sądu sędziego z innego sądu, na podstawie delegacji udzielonej
przez Ministra Sprawiedliwości, stosownie do art. 77 § 1 p.u.s.p., jest niezgodny z art. 2, art. 7 w związku z art. 32 ust.
1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
– art. 77 § 1 i 7 p.u.s.p. w zakresie, w jakim uprawnia organ władzy wykonawczej – Ministra Sprawiedliwości do delegowania
sędziego za jego zgodą (§ 1) i odpowiednio bez jego zgody (§ 7) do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie, jest niezgodny
z art. 2, art. 7 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1, art. 10, art. 173, art. 178 ust. 1 i art. 180 ust. 2 w związku
z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji;
– art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. Nr 106, poz. 492, ze zm.; dalej: ustawa o Radzie
Ministrów) w zakresie, w jakim uprawnienie Ministra Sprawiedliwości do delegowania sędziego do pełnienia obowiązków sędziego
w innym sądzie, o którym mowa w art. 77 § 1 p.u.s.p. – za wykładnią SN zawartą w uchwale z dnia 14 listopada 2007 r. (sygn.
akt BSA I-4110-5/07, OSNC z 2008 r., nr 4, poz. 42) – może być powierzane z jego upoważnienia sekretarzowi stanu i podsekretarzom
stanu, jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 10, art. 173, art. 178 ust. 1 i art. 180 ust. 2 w związku z