Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 kwietnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 246/12 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 października 2012 r. (data
prezentaty), M.C. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), rozumianego w ten sposób, że przyczyna
uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym dowiedział
się on o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, a w konsekwencji siedmiodniowy termin na przywrócenie terminu do wniesienia skargi
kasacyjnej upływa siódmego dnia od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu, z art.
32 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego norma wywodzona z art. 87 § 1 p.p.s.a. kształtuje procedurę przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sposób, który uniemożliwia osobom, dla których ustanowiono pełnomocnika z urzędu, skuteczne
wniesienie środka zaskarżenia, a w konsekwencji narusza konstytucyjną zasadę równości w związku z prawem do sądu.
2. Postanowieniem z 26 listopada 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej – na
podstawie art. 39 ust. 1 in principio ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – ze względu
na zbędność orzekania. Kwestionowany przepis był już bowiem, we wskazanym przez skarżącego zakresie normatywnym, przedmiotem
oceny Trybunału Konstytucyjnego. W wyroku z 25 lipca 2013 r. o sygn. SK 17/12 (OTK ZU nr 6/A/2013, poz. 86) Trybunał orzekł
bowiem, że „art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, 1101 i 1529), rozumiany