Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 lutego 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 247/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 2 października 2012 r. P.R. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 13 lipca 2006 r. o dokumentach paszportowych (Dz. U. Nr 143, poz. 1027, ze zm.; dalej: ustawa o dokumentach paszportowych)
z art. 31 ust. 1 i 3 oraz art. 52 ust. 1 i 3 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną skierowano w związku z następującym stanem faktycznym sprawy.
W decyzji z 21 stycznia 2010 r. (nr 321/127/178/10) Konsul RP w Rzymie odmówił skarżącemu wydania paszportu. W jej uzasadnieniu
stwierdził, że w trakcie prowadzonego postępowania o wydanie paszportu wpłynął wniosek Sądu Rejonowego w Częstochowie z 17
grudnia 2009 r. (sygn. akt IV K 1427/91) o wydanie decyzji o odmowie wydania paszportu w związku z prowadzonym przeciwko skarżącemu
dochodzeniem w sprawie czynu określonego w art. 203 § 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz.
94, ze zm.: dalej: Kodeks karny z 1969 r.). Konsul RP podniósł także, przytaczając art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o dokumentach
paszportowych, że odmawia się wydania dokumentu paszportowego na wniosek „organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze,
organu postępowania wykonawczego w sprawie karnej, w tym o przestępstwo skarbowe, przeciwko osobie ubiegającej się o wydanie
dokumentu paszportowego”.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, decyzją z 9 marca 2010 r. (nr DSO-PA-6832-6/10)
utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, w całości podzielając jej argumentację.
Wyrokiem z 17 września 2010 r. (sygn. akt IV SA/Wa 722/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję
MSWiA. Także Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę wyrokiem z 15 maja 2012 r. (sygn. akt II OSK 306/11). Sądy administracyjne
zgodziły się z argumentacją organów paszportowych.
Zdaniem skarżącego