Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 247/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 września 2014 r., Besta Plus Biwan i Sochacki Sp.j. (dalej:
skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 56 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622, ze
zm.; dalej: prawo celne) w związku z art. 221 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego
Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 302 z 19.10.1992 r.) z art. 84 w związku z art. 2 oraz art. 32 ust. 1, art. 42 ust.
1 i 3 oraz art. 64 w związku z art. 21 ust. 1 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Naczelnik Urzędu Celnego II w Warszawie
określił głównemu zobowiązanemu w procedurze tranzytu (DSV Solutions Sp. z o.o.) oraz nadawcy towaru (skarżącej) kwotę należności
wynikającą z długu celnego oraz wysokość zobowiązania podatkowego (decyzja z 21 czerwca 2011 r., znak: 442000-UPCR-616-20/10/972/PB).
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji (decyzje z 20 grudnia 2011 r., nr 440000-IPCW-617-13/11/1131/MZ
i nr 440000-IPCW-616-5/11/1172/MZ).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki na powyższe decyzje (wyrok z 21 maja 2012 r., sygn. akt V
SA/Wa 149/12). Sąd I instancji przyjął, że określenie kwoty wynikającej z długu celnego oraz zobowiązania podatkowego z tytułu
podatku od towarów i usług w imporcie dla głównego zobowiązanego w procedurze tranzytu (DSV Solutions Sp. z o.o.) i na nadawcę
towaru – spółkę, było uzasadnione. Wynika to ze zgłoszenia celnego towaru niewspólnotowego, którego procedura tranzytu zewnętrznego
nie została zakończona, a zgłaszającym towar do tej procedury była skarżąca. Przedmiotowe towary objęte były uprzednio procedurą
składu celnego i znajdowały się w składzie celnym. Towar ten jednak usunięto spod dozoru celnego, nie