Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 kwietnia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 248/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Mieczysława Augustynowicza z 3 października 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 15
ust. 1, art. 22 i art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) z art. 67 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz
z art. 67 ust. 1 w zw. z art. 32 Konstytucji. Skarżący zarzucił art. 15 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, że w
zakresie, w jakim wyłącza możliwość przeliczenia repatriantowi okresów zatrudnienia za granicą według prawa polskiego w celu
określenia podstawy wymiaru jego emerytury, narusza prawa skarżącego gwarantowane przez art. 67 ust. 1 w zw. z art. 2 i art.
32 Konstytucji. Podstawę taką mógłby stanowić art. 22 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, upoważniający Radę Ministrów do
określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytury i renty. Jednak do chwili obecnej
rozporządzenie, które regulowałoby zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury i renty dla repatriantów, nie zostało wydane.
Zdaniem skarżącego, okoliczność powyższa wskazuje na istnienie „luki prawnej”, implikującej i uzasadniającej zarzut naruszenia
praw skarżącego gwarantowanych przez art. 67 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 32 Konstytucji. W konsekwencji, skoro podstawy wymiaru
emerytury i renty repatrianta nie można ustalić ani zgodnie z zasadami określonymi w ustawie (art. 15 ust. 1), ani zgodnie
z zasadami określonymi w rozporządzeniu (art. 22), to w myśl art. 23 ust. 1 zaskarżonej ustawy, dla repatrianta emeryturę
ustala się w wysokości najniższej emerytury. W ocenie skarżącego, przepis ten prowadzi do naruszenia jego praw, które gwarantuje
art. 67 ust. 1 w zw. z art. 2 i art.