Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 248/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 września 2010 r., złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 22 września 2010 r. (data nadania),
Janusz Wacław D. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność: po pierwsze, art. 62 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o
żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 857, ze zm.; dalej: ustawa o żegludze śródlądowej) z art. 31 ust. 3 i
art. 2 w zw. z art. 31 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 2 Konstytucji; po drugie, § 6.35 ust. 1 załącznika
do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach
wodnych (Dz. U. Nr 212, poz. 2072; dalej: rozporządzenie) z art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Wyrokiem Sądu Rejonowego w
Piszu z dnia 9 marca 2010 r. (sygn. akt II W 587/09 [RSOW 148/09]) skarżący został uznany za winnego popełnienia wykroczenia
z art. 62 pkt 1 ustawy o żegludze śródlądowej. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 r. (sygn. akt VII
Waz 185/10) utrzymał wyrok sądu rejonowego w mocy.
Skarżący wskazał, że przepis art. 62 pkt 1 ustawy o żegludze śródlądowej nie określa znamion czynu zabronionego i nie odwołuje
się do konkretnych przepisów określających te znamiona, przez co jest niezgodny z art. 2 oraz art. 42 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący stwierdza, że norma ta ma charakter przepisu blankietowego zupełnego, a w postępowaniu wykroczeniowym prowadzonym
przeciwko skarżącemu czyn niedozwolony został skonkretyzowany przez odwołanie się do § 6.35 ust. 1 załącznika do rozporządzenia
oraz § 12 ust. 2 zarządzenia Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Giżycku z dnia 25 kwietnia 2006 r. w sprawie szczegółowych
warunków bezpieczeństwa ruchu