Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 października 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 248/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 listopada 2016 r. (data nadania) M.B. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 305 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r., poz.
1749, ze zm.; dalej: k.p.k.) – w zakresie, w jakim nie precyzuje terminu do wszczęcia lub odmowy wszczęcia śledztwa – z art.
45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 2 sierpnia 2017 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uznał, że
twierdzenia skarżącej o naruszeniu art. 45 ust. 1 Konstytucji przez zakwestionowany art. 305 § 1 k.p.k. są bezzasadne w stopniu
oczywistym. Ponadto podkreślił, że wskazane przez skarżącego orzeczenie nie rozstrzygało o przysługującym mu prawie do sądu,
a zatem nie mogło naruszyć prawa wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Trybunał podniósł, że skarżący w żaden sposób
nie wykazał, dlaczego wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa po upływie 1,5 miesiąca od złożenia zawiadomienia
przez skarżącego o możliwości popełnienia przestępstwa naruszyło przysługujące mu prawo do sądu.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył – w ustawowym terminie – zażalenie, w którym zarzucił Trybunałowi naruszenie art.
45 ust. 1 Konstytucji, przez przyjęcie, że art. 305 § 1 k.p.k. jest zgodny z Konstytucją, mimo iż nie wskazuje w sposób jednoznaczny