Postanowienie TK z dnia 20 września 2022, sygn. Ts 248/21

1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 października 2021 r. (data nadania) A.B. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.

2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego.

Skarżący wniósł o wyznaczenie dla niego pełnomocnika z urzędu w celu złożenia wniosku o podjęcie na nowo postępowania karnego zakończonego prawomocnym postanowieniem o odmowie wszczęcia śledztwa. Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z 13 stycznia 2021 r. (sygn. akt […]) nie uwzględnił wniosku. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, dołączając kopię orzeczenia w innej sprawie, w której wyznaczono pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia przez niego wniosku w trybie art. 327 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 1375, ze zm.; dalej: k.p.k.). Postanowieniem z 10 lutego 2021 r. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie z 10 lutego 2021 r.) Sąd Rejonowy w K. zażalenia nie uwzględnił i utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.

3. Postanowienie z 10 lutego 2021 r. naruszyło, zdaniem skarżącego, art. 45 ust. 1 Konstytucji w ten sposób, że został on pozbawiony prawa do wystąpienia ze skutecznym wnioskiem w trybie art. 327 § 1 k.p.k. W uzasadnieniu tego orzeczenia powtórzono, za sądem pierwszej instancji, że wniosek o podjęcie na nowo postępowania karnego nie musi być sporządzony przez adwokata i radcę prawnego. Uznano, że uwzględnianie podobnych wniosków w innych sprawach skarżącego nie może stanowić podstawy zmiany zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego, sąd „w sposób nieuprawniony” uznał, że nie wykazał on braku możliwości skorzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, pomimo że dołączył stosowne dokumenty. Dodatkowo w uzasadnieniu postanowienia z 10 lutego 2021 r. sąd odwoławczy powołał „art. 88