Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 stycznia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 249/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 września 2010 r. skarżąca – „Korserwis” Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 3941 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
jest niezgodny z art. 78 w związku z art. 2, art. 8, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 176 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 10 czerwca 2010 r. (sygn. akt I A
Ca 439/10) Sąd Apelacyjny w Łodzi – I Wydział Cywilny odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa skarżącej
przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Urzędowi Kontroli Skarbowej w Łodzi i Naczelnikowi Urzędu
Skarbowego Łódź-Śródmieście w Łodzi o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 6 marca 2009 r.
(sygn. akt I ACa 3/09). Postanowieniem z 22 czerwca 2010 r. (sygn. akt I A Ca 439/10) sąd ten odrzucił zażalenie skarżącej
wniesione na powyższe postanowienie. Postanowienie z 22 czerwca 2010 r., z którym skarżąca łączy naruszenie swych konstytucyjnych
praw, zostało doręczone wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącej 24 czerwca 2010 r.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2011 r. (doręczonym 21 marca 2011 r.) pełnomocnik skarżącej został
wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: wskazanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa skarżącej
i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone; wykazanie, że zakwestionowany art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. stanowił podstawę postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi – I Wydział Cywilny z 22 czerwca 2010 r. (sygn. akt
I ACa 439/10), wskazanego w skardze jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79