Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 25/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 27 stycznia 2009 r., zarzucono niezgodność art. 13 w związku
z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, ze zm.; dalej: u.k.s.)
w związku z art. 236 § 1 i art. 237 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60,
ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) w związku z art. 82 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie
działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, ze zm.; dalej: u.s.d.g.) z art. 2, art. 20, art. 22, art. 78
Konstytucji.
Zdaniem skarżącej ostatecznym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu,
Ośrodek Zamiejscowy w Jeleniej Górze z 23 października 2008 r., doręczone pełnomocnikowi skarżącej 27 października 2008 r.
(nr JG-PP/4407-5/08/OP/UKS/38958). W postanowieniu tym Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu stwierdza, że zażalenie z 22 września
2008 r. – złożone przez wnoszącą skargę od postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we Wrocławiu z 27 sierpnia 2008
r. w sprawie wszczęcia postępowania kontrolnego (nr 02082158) – jest niedopuszczalne. Na postanowienie – wskazane przez skarżącą
jako podstawa niniejszej skargi – przysługiwało prawo wniesienia skargi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu,
Ośrodek Zamiejscowy w Jeleniej Górze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 30 dni od daty jego
doręczenia. Skarżąca nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a tym samym nie toczyło się postępowanie
przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wnosząca skargę zarzuca, że zaskarżone przepisy, w zakresie, w jakim nie zapewniają przedsiębiorcy możliwości zaskarżenia
– w drodze zażalenia – postanowienia o wszczęciu