Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 marca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 25/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 9 lutego 2017 r. M.Ż. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 422 § 2 pkt 2 ustawy z dnia
15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577, ze zm.; dalej: k.s.h.) w zakresie, w jakim pozbawia
legitymacji czynnej do wytoczenia powództwa o uchylenie (art. 422 § 1 k.s.h.) lub stwierdzenie nieważności (art. 425 § 1 k.s.h.)
uchwały walnego zgromadzenia – przez akcjonariusza, który głosował przeciwko uchwale, ale który zażądał zaprotokołowania sprzeciwu
do niej przed powzięciem uchwały zamiast po jej powzięciu, z art. 2 oraz art. 32 w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
11 grudnia 2013 r. skarżący wniósł pozew do Sądu Okręgowego w W. (dalej: Sąd Okręgowy) przeciwko F. (dalej: spółka) o ustalenie
nieistnienia, ewentualnie stwierdzenie nieważności albo o uchylenie uchwał nr 3 oraz 4 przyjętych 12 listopada 2013 r. na
Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy spółki (dalej: zgromadzenie).
Sąd Okręgowy wyrokiem z lutego 2015 r. (sygn. akt) stwierdził nieważność uchwał numer 3 i 4 zgromadzenia i oddalił powództwo
skarżącego w pozostałym zakresie, orzekając o kosztach.
Sąd Apelacyjny w W. (dalej: Sąd Apelacyjny) wyrokiem z września 2016 r. na skutek apelacji pozwanej spółki zmienił zaskarżony
wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił powództwo skarżącego o stwierdzenie nieważności uchwał pozwanej spółki.
17 stycznia 2017 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy postanowieniem z lipca 2017