Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 kwietnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 25/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lutego 2020 r. (data nadania), A.B. (dalej: skarżący),
zastępowany przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego
stanu faktycznego.
Skarżący – w toku prowadzonego wobec niego postępowania karnego – wystąpił o zmianę wyznaczonego z urzędu obrońcy, uzasadniając
to „bierną postawą wyznaczonego obrońcy w prowadzonym postępowaniu, a także brakiem zaufania do tego obrońcy i nieudzieleniem
przez obrońcę odpowiedzi na korespondencję skarżącego” (s. 2 skargi konstytucyjnej).
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w S., zarządzeniem z 17 lipca 2019 r. (sygn. akt […]), nie uwzględnił powyższego
wniosku, zaś zarządzeniem z 31 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) odmówił przyjęcia zażalenia skarżącego na tamto zarządzenie.
Postanowieniem z 12 września 2019 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w O. – po rozpoznaniu zażalenia skarżącego – utrzymał w
mocy zarządzenie z 31 lipca 2019 r. W ocenie tego Sądu „[n]iemożność zaskarżenia zarządzenia o odmowie wyznaczonego obrońcy
z urzędu wynika z braku normatywnych racji, aby uznać zaskarżalność tego rodzaju decyzji”.
2. Skarżący – odwołując się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego – podnosi, że „[p]ojęcie sprawy nie jest ograniczone
wyłącznie do głównego nurtu postępowania sądwego”, a „[z]asada dwuinstancyjnego postępowania sądowego dotyczy także kwestii
rozstrzyganych incydentalnie, jeżeli dotyczą praw i obowiązków danego podmiotu”. Z tego też powodu – zdaniem skarżącego –
„[s]ytuacja, w której decyzja prezesa czy referendarza sądu o odmowie wyznaczenia nowego obrońcy z urzędu, pomimo istnienia
uzasadnionych do tego podstaw, oznacza, że prawo strony do sprawiedliwego postępowania, prawo do zaskarżenia orzeczenia wydanego
w pierwszej instancji i prawo do dwuinstancyjności postępowania zostają naruszone”.