Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 lutego 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 250/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 października 2021 r. (data nadania), A.G. (dalej: skarżąca)
– reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru – zarzuciła niezgodność art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm.) w zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości występowania w charakterze
strony członka wspólnoty w procesie legalizacji przedsięwzięcia budowlanego, a to z uwagi na status organizacyjny Wspólnoty
Mieszkaniowej określony przez art. 6 oraz art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 77
ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącej wydane wobec niej orzeczenia sądów administracyjnych w sposób nieprawidłowy pozbawiły ją prawa do bycia
stroną w postępowaniu administracyjnym przed organem nadzoru budowlanego (s. 7-9 uzasadnienia skargi; k. 5-6 akt o sygn. Ts
250/21).
2. Postanowieniem z 27 października 2022 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
W pierwszej kolejności Trybunał zauważył, że analiza argumentacji skarżącej prowadzi do wniosku, że kwestionuje ona wprost
wydane w jej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych, czyli akty stosowania prawa. W związku z tym należało przypomnieć,
że w obowiązującym stanie prawnym przedmiotem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w trybie skargi konstytucyjnej
nie są akty stosowania prawa, a sam Trybunał nie pełni funkcji kolejnej instancji odwoławczej. Okoliczność ta – stanowiąca
nieusuwalne uchybienie formalne – pociągała za sobą odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie art.
61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz.
U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK).
Następnie Trybunał zwrócił uwagę skarżącej na nieprawidłowe powołanie przez nią wzorców kontroli. Skoro bowiem zagadnienie
sprawiedliwości proceduralnej