Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 251/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 września 2010 r. Wojciech G. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 189 oraz art. 3989 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
są niezgodne z art. 45 ust. 1, art. 51 ust. 4 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 1 sierpnia 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi 23 sierpnia 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał stwierdził, że w zakresie zakwestionowanego art. 189 k.p.c. skarga konstytucyjna
została wniesiona z przekroczeniem terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). W odniesieniu do art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c. Trybunał, powołując się na swoje dotychczasowe orzecznictwo, przyjął, że skarga dotyczy sfery stosowania
tej normy przez Sąd Najwyższy. Przypomniał również, że występowanie zwrotów i pojęć niedookreślonych jest cechą charakterystyczną
współczesnego prawodawstwa. Zwroty te są zgodne z Konstytucją, jeśli ich stosowaniu towarzyszą odpowiednie gwarancje procesowe.
Ponadto, Trybunał wskazał, że z postanowień Konstytucji nie można wywodzić prawa podmiotowego do rozpoznania skargi kasacyjnej.
Podkreślił, że w przypadku postępowań nadzwyczajnych, do których należy postępowanie ze skargi kasacyjnej, obowiązują mniej
rygorystyczne gwarancje procesowe, oraz że ustalenie przesłanek przyjęcia do rozpoznania skargi z użyciem zwrotów ocennych
utrzymuje się w granicach przyznanej ustawodawcy swobody legislacyjnej.
W zażaleniu z 29 sierpnia 2011 r. (data nadania) skarżący, powtarzając w większości zarzuty sformułowane w skardze konstytucyjnej,
zaskarżył postanowienie w całości. Wniósł o jego uchylenie i przekazanie skargi do rozpoznania na rozprawie. W uzasadnieniu
skarżący podniósł, że skarga spełniała wszystkie wymogi formalne, w szczególności wskazano w niej niekonstytucyjne przepisy,