Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 września 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 251/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 października 2012 r. (data nadania), reprezentowana przez
adwokata z urzędu J. T.-K. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b i c, art.
4 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji
wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2012 r. poz. 400; dalej: ustawa o kombatantach) – w zakresie, w jakim przepisy te
„pozbawiają (…) osoby przymusowo zesłane z przyczyn politycznych, narodowościowych i religijnych na tereny III Rzeszy Niemieckiej,
przymiotu osób represjonowanych i stosowania do nich przepisów ustawy [o kombatantach]” – z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej zakwestionowane w skardze przepisy „naruszają art. 2 i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji (…), tj. są niezgodne
z zasadami demokratycznego państwa prawa oraz równości obywateli wobec prawa, a także równego traktowania obywateli przez
władze publiczne”.
Postanowieniem z 8 maja 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 15 maja 2013 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze z powodu przekroczenia terminu do jej wniesienia. Trybunał ustalił również, że skarżąca nie wskazała
naruszonych praw, a w konsekwencji sposobu ich naruszenia.
W zażaleniu z 21 maja 2013 r. (data nadania) skarżąca, zarzucając naruszenie art. 46 ust. 1 i art. 47 ust.