Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 grudnia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 252/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 października 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 399 § 1 oraz art. 7701 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 2 i art. 77 ust.
2 Konstytucji.
Skarżąca zarzuciła w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 399 § 1 k.p.c. poprzez wskazanie możliwości żądania
wznowienia postępowania tylko do wypadków przewidzianych w tym dziale i tylko do spraw zakończonych prawomocnym wyrokiem ogranicza
możliwość dochodzenia praw i wolności w drodze wznowienia postępowania w innych sprawach, np. w postępowaniu egzekucyjnym,
przez co niezgodny jest z art. 2 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. Przepis art. 7701 k.p.k., zwalniający prawomocne postanowienie komornika w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego z potrzeby opatrzenia
go klauzulą wykonalności, zamyka drogę zaskarżenia takiego postanowienia, a tym samym jest niezgodny z art. 2 i art. 77 ust.
2 Konstytucji.
Postanowieniem z 27 listopada 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Podstawą
rozstrzygnięcia Trybunału było uznanie, że skarga konstytucyjna wniesiona została po terminie. W niniejszej sprawie ostatecznym
orzeczeniem było bowiem postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie – V Wydział Cywilny-Odwoławczy z 2 czerwca 2006 r. (sygn.
akt V Cz 925/06), doręczone skarżącej 17 czerwca 2006 r., tymczasem skarga konstytucyjna została złożona 16 października 2006
r., tj. już po upływie terminu wskazanego w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.
Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu