Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 252/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych Spółdzielczych Kas OszczędnościowoKredytowych
(dalej: skarżący) zakwestionowało zgodność z Konstytucją art. 27 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 27 ust. 5, 6 i 7 ustawy z dnia
22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 950, ze zm.; dalej: u.d.u.). Skarżący zarzucił, że
kwestionowane przepisy u.d.u., w zakresie „odnoszącym się do kompetencji Komisji Nadzoru Finansowego [dalej: KNF] do odmowy
wyrażenia zgody na powołanie członka zarządu krajowego zakładu ubezpieczeń, ze względu na niespełnienie przesłanki rękojmi
prowadzenia zakładu ubezpieczeń w sposób należyty”, są niezgodne z art. 64 i art. 47 w zw. z art. 2, art. 20, art. 22, art.
31 ust. 3 oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 12 maja 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu tego orzeczenia
Trybunał stwierdził, że w kontekście zarzutów sformułowanych przeciwko przepisom u.d.u. skarga wniesiona została przez podmiot
pozbawiony legitymacji do korzystania z tego środka ochrony. W ocenie Trybunału nie można przyjąć, że skarżący (jako osoba
prawna) może powoływać się na naruszenie praw wywodzonych z art. 47 Konstytucji. Także w kontekście art. 64 w zw. z art. 22
Konstytucji, w przekonaniu Trybunału, skarżący nie wykazał swojej legitymacji do kwestionowania przepisów będących podstawą
prawną decyzji podjętych przez KNF wobec osoby fizycznej kandydującej na stanowisko członka zarządu. Ponadto Trybunał uznał,
że nieprawidłowe – biorąc pod uwagę inicjowany tryb postępowania – było przywołanie przez skarżącego art. 20 i art. 87 ust.
1 Konstytucji jako wzorców kontroli kwestionowanych przepisów u.d.u. Odwołaniu się przez skarżącego do zasad statuowanych
w art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji nie towarzyszyło natomiast niezbędne – w świetle utrwalonego stanowiska Trybunału –
doprecyzowanie treści praw podmiotowych skarżącego, w zakresie których zasady te zostały ograniczone.
W zażaleniu na postanowienie