Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 września 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 253/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 17 października 2006 r. zarzucono, że art. 4241 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) oraz uchwała Sądu
Najwyższego z 26 października 2005 r. (sygn. akt III BZP 1/05) są niezgodne z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego, Sąd Najwyższy nadał uchwale moc zasady prawnej na podstawie błędnego zastosowania
art. 417 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.). Odmowa zastosowania art.
4241 k.p.c. do zdarzeń prawnych, które wystąpiły przed 1 września 2004 r. narusza, zdaniem skarżącego, jego prawo do sądu oraz
prawo do równego traktowania.
Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Wyrokiem z 15 stycznia 2004 r. (sygn. akt V Ca
2481/03) Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację skarżącego od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z 7 kwietnia 2003
r. (sygn. akt I C 916/99). Skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności wyroku Sądu Okręgowego z prawem. Skarga o stwierdzenie
niezgodności wskazanego wyroku z prawem została odrzucona postanowieniem