Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 253/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 23 października 2007 r. skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 26 ustawy z dnia 19
marca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623, ze zm.; dalej: u.p.w.). Skarżący wywodzi,
że wskazany przepis w zakresie, „w jakim nie zezwala na zastosowanie do wszczętych po dacie 1 maja 2004 r. postępowań obowiązujących
w chwili orzekania przepisów aktów rangi ponadustawowej, a także w zakresie nieprecyzyjnego określenia kierunku i granicy
stosowania przepisów potrzebnych do określenia danej sytuacji prawnej oraz pozbawienia gwarancji niepogarszania sytuacji oraz
ochrony przed ujemnymi skutkami literalnej interpretacji tego przepisu” – jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 9, w zw. z
art. 31, w zw. z art. 84, w zw. z art. 91 ust. 2 Konstytucji. W skardze wyrażono opinie, że zakwestionowany przepis narusza
wywodzące się ze wskazanych wzorców konstytucyjnych: zasadę państwa prawnego, zasadę zaufania obywateli do państwa i prawa,
zasadę bezpieczeństwa prawnego i przyzwoitej legislacji, a nadto zasadę poszanowania godności oraz określoności przepisów
prawa.
Postanowieniem z 16 grudnia 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Rozstrzygnięcie to było
uzasadnione niespełnieniem przesłanki dopuszczalności skargi – obowiązku wskazania konstytucyjnych wolności lub praw naruszonych
przez przepisy stanowiące przedmiot skargi (art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym,
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego skarga zawierała głównie rozważania
odnoszące się do zasad ustrojowych, których adresatem jest prawodawca. Ponadto, w zaskarżonym postanowieniu wskazano, że zarzuty
skargi mające uzasadniać rozbieżności, jakie wywołuje użycie w zakwestionowanym art. 26 u.p.w. zwrotu „przepisy dotychczasowe”,
nie zostały poparte jakimikolwiek argumentami. W postanowieniu wskazano również, że niewłaściwe jest wykazywanie w odniesieniu
do przepisów