Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 czerwca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 253/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 19 października 2009 r. skarżąca – Danuta K. – zarzuciła niezgodność
art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej: ordynacja
podatkowa) w związku z art. 154 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z
2002 r. Nr 110, poz. 968, ze zm.; dalej: ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) z art. 2 oraz art. 64 ust. 2
Konstytucji.
Postanowieniem z 25 stycznia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 49 w związku
z art. 36 ust. 3 oraz art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz.
643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Trybunał wskazał, że skarżąca nie wykazała sposobu naruszenia konstytucyjnych praw lub wolności. Podstawą wniesionej skargi
konstytucyjnej uczyniła art. 2 Konstytucji, z którego nie wynikają ani prawa podmiotowe, ani wolności człowieka i obywatela.
Wobec powyższego Trybunał stwierdził, że nie została spełniona przesłanka z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, co uzasadniało
odmowę nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w wyżej wymienionym zakresie. Ponadto, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego
zarzuty skarżącej wobec kwestionowanej regulacji są oczywiście bezzasadne i odnoszą się do sfery stosowania prawa.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 4 lutego 2011 r., zaś 8 lutego 2011 r. złożono zażalenie
na powyższe postanowienie.
Skarżąca bardzo ogólnikowo odniosła się do argumentacji uzasadniającej odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
We wniesionym zażaleniu skupiła się wyłącznie na wykazaniu,