Postanowienie TK z dnia 08 listopada 2012, sygn. Ts 253/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 października 2012 r. (data nadania) K.M. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 63 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) z art. 41 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, w zakresie, w jakim zaskarżony przepis rozumiany jest w ten sposób, że do okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w danej sprawie nie wlicza się okresu odbywania przez oskarżonego kary orzeczonej w innej sprawie.

Skarga została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego. Od 27 kwietnia 2008 r. do 27 maja 2011 r. Konrad M. był tymczasowo aresztowany w związku z postępowaniem w sprawie o sygn. akt V K 236/09. W dniu 27 listopada 2009 r. skarżącemu wprowadzono do wykonania karę orzeczoną w innej sprawie (sygn. akt V K 397/99 ). Wyrokiem z 27 maja 2011 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie – V Wydział Karny (sygn. akt V K 236/09) uznał skarżącego za winnego popełnienia przestępstw z art. 258 § 2 k.k. i in. i wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 300 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 50 zł. Sąd na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył skarżącemu na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 27 kwietnia 2008 r. do 27 listopada 2009 r. W apelacji złożonej od powyższego orzeczenia skarżący wskazał, że okres ten został wyznaczony nieprawidłowo, gdyż zaliczenie tymczasowego aresztowania powinno nastąpić od 27 kwietnia 2008 r. do 27 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie – II Wydział Karny w wyroku z 13 lipca 2012 r. (sygn. akt II AKa 172/12)