Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 lipca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 254/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 6 grudnia 2016 r. (data nadania) M. i M.O. (dalej: skarżący) wystąpili o stwierdzenie, że art.
156 § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, ze zm.; dalej: k.p.k.),
w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 437) w zakresie, w jakim nie gwarantuje podejrzanemu i jego obrońcy udostępnienia akt postępowania
przygotowawczego w części zawierającej treść dowodów uzasadniających zastosowanie innych niż tymczasowe aresztowanie środków
zapobiegawczych, jest niezgodny z art. 42 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2
Konstytucji.
Postanowieniem z 16 maja 2017 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 22 maja 2017 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej z następujących powodów. Po pierwsze, ze względu to, że art. 156 § 5 zdania od drugiego
do szóstego k.p.k. nie stanowiły podstawy prawnej wskazanego przez skarżących ostatecznego orzeczenia w sprawie, w związku
z którą wniesiono skargę konstytucyjną.
Po drugie, Trybunał, rozpatrując zarzuty skarżących, uznał, że w rzeczywistości upatrywali naruszenie swoich praw konstytucyjnych
nie w samym art. 156 § 5 zdanie pierwsze k.p.k., ale w normie prawnej zrekonstruowanej na podstawie art. 156 § 5 zdanie pierwsze
w związku z niezaskarżonym art. 156 § 5a k.p.k. Skoro została wskazana niepełna norma prawna, a sformułowany zarzut dotyczył
pominięcia prawodawczego, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu badanej skardze konstytucyjnej ze względu
na nieuprawdopodobnienie zarzucanego pominięcia.
Po trzecie, odnosząc się do zarzutów skargi i powołanych wzorców kontroli, Trybunał stwierdził, że skarga dotyczy w istocie
stosowania prawa w konkretnej sprawie. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego