Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 grudnia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 255/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 października 2007 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 lutego
1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.; dalej: Prawo o notariacie) z art. 32 ust. 2 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej. Wezwana zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej,
skarżąca wskazała na niezgodność zaskarżonego przepisu ustawy z art. 22 Konstytucji. Zdaniem skarżącej zaskarżony przepis
ogranicza jej wolność działalności gospodarczej, pozbawiając ją możliwości prowadzenia własnej kancelarii po ukończeniu 70
roku życia. Skarżąca podkreśla, że brak jest ważnego interesu publicznego dla wprowadzenia takiego ograniczenia. Zdaniem skarżącej
z art. 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173,
poz. 1808) wynika, że działalność notariusza jest działalnością gospodarczą i mieści się w zakresie zastosowania art. 22 Konstytucji.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia 27 lutego 2006 r. (nr DO IV 634/50/05) Minister
Sprawiedliwości odwołał skarżącą ze stanowiska notariusza z uwagi na ukończenie 70 roku życia. Decyzja ta została utrzymana
w mocy decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 marca 2006 r. (nr DO IV 634/50/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
wyrokiem z dnia 7 września 2006 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1168/06) oddalił skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 maja 2007 r. (sygn. akt II GSK 27/07) oddalił skargę kasacyjną.
Zdaniem sądu z art. 16 § 1 Prawa o notariacie wynika, że Minister Sprawiedliwości jest zobligowany do odwołania notariusza,
o ile zajdą przesłanki wskazane w tym przepisie. Odwołanie fakultatywne ma miejsce ze względu na przesłanki z art. 16 § 3