Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 września 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 255/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 października 2010 r. skarżący domagają się zbadania zgodności
art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
U. Nr 29, poz. 154, ze zm.; dalej: ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego) w zakresie, w jakim nie zalicza do
kategorii uczestników postępowania regulacyjnego niepaństwowych i niekościelnych podmiotów, które są zainteresowane w sprawie,
z art. 30, art. 32 i art. 64 ust. 2 Konstytucji. Skarżący podnieśli również, że art. 63 ust. 8 ustawy o stosunku Państwa do
Kościoła Katolickiego jest niezgodny z art. 2 i art. 78 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną skarżący wnieśli w związku z następującym stanem faktycznym. Komisja Majątkowa orzeczeniem z dnia 15
stycznia 2008 r. (sygn. akt W.KM-IV-276/90) orzekła o przyznaniu opisanych w orzeczeniu nieruchomości na własność oznaczonej
parafii rzymskokatolickiej w zamian za nieruchomości trwale rozdysponowane, których zwrot nie jest możliwy. Sąd Okręgowy w
Gliwicach postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. (sygn. akt I C 384/09) odmówił odrzucenia pozwu skarżących o orzeczenie bezskuteczności
orzeczenia Komisji Majątkowej. Sąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. (sygn. akt V ACz 406/10),
na skutek zażalenia pozwanych, zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach w ten sposób, że odrzucił pozew.
Zarządzeniem sędziego Trybunału z 18 listopada 2010 r. skarżący zostali wezwani do oświadczenia, czy od postanowienia Sądu
Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 czerwca 2010 r. (sygn. akt V ACz 406/10) została wniesiona skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego.
W wykonaniu tego zarządzenia skarżący oświadczyli, że środek ten został wniesiony.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 r., wydanym na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –