Postanowienie TK z dnia 23 grudnia 2015, sygn. Ts 255/15

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 lipca 2015 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 540 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.89.555, ze zm.; dalej: kpk) z art. 45 ust. 1, art. 79 ust. 1 oraz art. 190 ust. 5 Konstytucji.

Postanowieniem z 23 grudnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu przedmiotowej skardze konstytucyjnej. Zwrócił uwagę na to, że skarżący nie wykazał w sposób dostateczny naruszenia przysługujących mu praw określonych w art. 45 ust. 1, art. 79 ust. 1 oraz art. 190 ust. 5 Konstytucji. Jednocześnie podkreślił, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi konstytucyjnej wskazanych w zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 3 sierpnia 2015 r., w tym m.in. nie określił dokładnie sposobu, w jaki zakwestionowany przepis narusza oznaczone w skardze konstytucyjnej prawa lub wolności skarżącego.

Na powyższe postanowienie Trybunału skarżący wniósł – w ustawowym terminie – zażalenie, w którym zaskarżył je w całości. Zdaniem skarżącego art. 47 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 1 sierpnia 1997 r. (Dz.U.102.643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.) ogranicza rolę skarżącego jedynie do określenia kwestionowanego aktu prawnego, sformułowania zarzutu i jego uzasadnienia, nie wymaga zaś wykazania przez niego słuszności przedstawionych zarzutów. Ponadto podnosi on, że w trybie wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej niedopuszczalne jest jej merytoryczne badanie.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 138 w związku z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym