Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 września 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 256/07 |
Uzasadnienie:
Skarżący wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną w przedmiocie zbadania zgodności art. 14 ust. 2 i art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.;
dalej: u.k.s.c.) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123) z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
W ocenie skarżącego zaskarżone normy, regulujące w postępowaniu cywilnym obowiązek wnoszenia opłaty podstawowej przez osoby
zwolnione z ponoszenia kosztów sądowych na podstawie postanowienia sądu, naruszały zasadę równości wynikającą z art. 32 ust.
1 Konstytucji w ten sposób, że różnicowały sytuację osób zwolnionych od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy, których
nie dotyczył obowiązek wniesienia opłaty podstawowej oraz osób zwolnionych od ponoszenia kosztów sądowych na podstawie postanowienia
sądu, zobowiązanych do jej wniesienia. Skarżący zarzucił również, że wskutek zastosowania zaskarżonych norm doznało uszczerbku
jego prawo do sądu, gdyż niewykonanie obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej uniemożliwiło mu uzyskanie ochrony sądowej.
Podstawę wniesienia skargi konstytucyjnej stanowiło postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 12 lipca 2007 r. (sygn.
akt VI ACz 998/07), oddalające zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 stycznia 2007 r. (sygn.
akt XXV C 1694/05) o odrzuceniu apelacji z powodu niewniesienia opłaty podstawowej przez pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z 28 maja 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił skardze konstytucyjnej nadania dalszego biegu, przyjmując,
że w związku z wydaniem wyroku z 17 listopada 2008 r. (SK 33/07, OTK ZU nr 9/A/2008, poz. 154) została w niniejszej sprawie
spełniona negatywna przesłanka nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, polegająca