Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 lutego 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 256/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 sierpnia 2008 r. (wniesionej 13 sierpnia 2008 r.) zarzucono, że art. 207 ust. 1 i 1a ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, ze zm.) jest niezgodny z art.
2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji.
W ocenie skarżącej powyższe przepisy naruszają zasadę sprawiedliwości społecznej i prawa do nabytej własności, w zakresie,
w jakim określają, że zawarcia umowy wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej mogą żądać wyłącznie osoby, które zabudowały
tę nieruchomość na podstawie pozwolenia na budowę i władały nią 5 grudnia 1990 r. i 1 stycznia 1998 r., bez uwzględnienia
praw do żądania zawarcia umowy użytkowania wieczystego następcom prawnym.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. W dniu 24 listopada 1986 r. skarżąca
zawarła umowę spółki na wspólne prowadzenie działalności gospodarczej z Andrzejem Babułą, który w latach 1981-1983 ze środków
własnych zbudował pawilon handlowy na działce 016-31 położonej w Gdańsku na podstawie zezwolenia budowlanego, z lokalizacją
czasową do 31 grudnia 1990 r. W umowie spółki skarżąca zobowiązała się wyremontować pawilon handlowy (wartość nakładu inwestycyjnego
w ocenie skarżącej wynosiła około 60% wartości pawilonu), wniosła również do spółki aportem samochód dostawczy. W dniu 23
grudnia 1986 r. skarżąca odkupiła pawilon i w marcu 1987 r. rozpoczęła działalność gospodarczą (sprzedaż artykułów rolno-spożywczych).
W dniu 31 grudnia 2002 r. skarżąca wystąpiła do Urzędu Miejskiego w Gdańsku z żądaniem zawarcia umowy wieczystego użytkowania
nieruchomości gruntowej. Pismem z 3 stycznia 2003 r. Wydział Skarbu Urzędu Miasta w Gdańsku odmówił zawarcia umowy, a pismem
z 12 września 2006 r. zobowiązał powódkę do rozbiórki obiektu i zwrotu gruntu gminie. Skarżąca w dniu 19 marca 2007 r. zwróciła
się do Prezydenta Miasta Gdańska z ponownym żądaniem