Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 kwietnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 256/15 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 lipca 2015 r. (data nadania) U.D. (dalej: skarżąca)
zakwestionowała zgodność art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) w zakresie, w
jakim uniemożliwia zaskarżenie postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności wydanego po raz pierwszy przez sąd drugiej instancji,
z art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 1 grudnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Stwierdził,
że skarżąca nie uzyskała orzeczenia wydanego na podstawie art. 3941 § 2 kpc, ponieważ wniosła zażalenie nie do Sądu Najwyższego, lecz do Sądu Apelacyjnego w W., uznawszy, że ma do tego prawo
na podstawie art. 795 kpc. Niezależnie od powyższego Trybunał odniósł się do zarzutów sformułowanych w skardze. Jak podkreślił,
skarżąca nie wskazała art. 45 ust. 1 Konstytucji jako wzorca kontroli konstytucyjności, a sformułowany przez nią zarzut naruszenia
zasady dwuinstancyjności postępowania należy uznać za nieuprawdopodobniony. Trybunał zwrócił również uwagę na to, że na gruncie
obecnie obowiązujących przepisów kpc nie jest zasadne upatrywanie w treści art. 3941 kpc pominięcia ustawodawczego w postaci braku możliwości zaskarżenia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności wydanego
po raz pierwszy przez sąd drugiej instancji. To bowiem, jak wskazał Trybunał, art. 3942 kpc (dodany ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego – Dz.U.2011.138.806, w ramach
wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego) reguluje kwestię tzw. odwołania poziomego od postanowień wydanych po raz pierwszy
przez sąd drugiej instancji (nie przewidując wśród tych postanowień postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności).
3. W zażaleniu na postanowienie Trybunału z 1 grudnia 2015 r. skarżąca podniosła, że Sąd Okręgowy w W., który odrzucił jej
zażalenie, popełnił błąd, ponieważ powinien był jako podstawę prawną swego orzeczenia podać zakwestionowany