Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 października 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 257/08 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej z 19 sierpnia 2008 r. zarzucono niezgodność: (1) punktu II pouczenia zawartego we wzorze protokołu
ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i
Polityki Społecznej z dnia 3 października 2003 r. w sprawie wzoru protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy
pracy (Dz. U. Nr 182, poz. 1783), oraz (2) punktu II pouczenia zawartego we wzorze protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn
wypadku przy pracy, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 16 września 2004 r. w sprawie
wzoru protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy (Dz. U. Nr 227, poz. 2298) – z art. 45 ust. 1 w zw. z
art. 176 ust. 2 Konstytucji, przez to, że wskazują one sąd rejonowy – sąd pracy, jako wyłącznie właściwy dla rozpatrzenia
w pierwszej instancji wniesionego przez pracownika, a w razie wypadku śmiertelnego przez uprawnionego członka rodziny zmarłego
pracownika, powództwa o ustalenie i sprostowanie protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy na podstawie
art. 189 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.).
W opinii spółki Hydrobudowa – 6 S.A. (dalej: skarżąca) treść zaskarżonych pouczeń została ustalona z przekroczeniem delegacji
ustawowej zawartej w art. 237 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.;
dalej: k.p.), a także jest niezgodna z art. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw z zakresu
prawa pracy i ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 20, poz. 85, ze zm.), art. 262 k.p., art. 13 § 2, „art. 17 pkt 1 albo pkt
4” oraz