Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 257/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 października 2022 r. (data nadania) E.T. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący w piśmie z 28 kwietnia 2021 r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 19 czerwca 1980 r. (nr
[…]). Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z 8 października 2021 r. (nr […]) umorzył postępowanie administracyjne zainicjowane
wnioskiem skarżącego. W związku ze złożonym zażaleniem, utrzymał powyższą decyzję w mocy 25 listopada 2021 r. (nr […]). Skarżący
wniósł skargę, oddaloną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 16 marca 2022 r. (sygn. akt […]). Trybunał ustalił
w trybie roboczym, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ówczesnemu pełnomocnikowi z urzędu skarżącego, który
wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi konstytucyjnej w jego sprawie.
3. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1491) postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte
po trzydziestu latach od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed wejściem w życie tej
ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem – umarza się z mocy prawa.
W skardze wyrażono opinię, że powyższy przepis uniemożliwia stronie realizację prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy,
co jest niezgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji, oraz uzyskanie rozstrzygnięcia stanowiącego prejudykat niezbędny do uzyskania
odszkodowania za niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej – co stoi w sprzeczności z art. 77 ust.