Postanowienie TK z dnia 17 października 2002, sygn. Ts 26/02

W skardze konstytucyjnej Mariusza Szymańskiego z 5 marca 2002 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego – zakwestionował zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.; dalej: ustawa o pomocy społecznej). Zakwestionowanemu przepisowi zarzucił, że przewidziane w nim uzależnienie otrzymania renty socjalnej od spełnienia warunku całkowitej niezdolności do pracy pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą ochrony praw nabytych, zasadami sprawiedliwości społecznej i równości wobec prawa. Wyrażono również pogląd o niezgodności art. 27a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z wynikającą z art. 69 Konstytucji zasadą “udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym w zabezpieczeniu ich egzystencji”. W ocenie pełnomocnika, nowe określenie w ustawie przesłanek uzyskania renty socjalnej ograniczyło krąg osób uprawnionych do jej otrzymania, co wynika z faktu, iż obowiązujący do dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy o pomocy społecznej jej art. 27 ust. 3 nie uzależniał uzyskania takiego świadczenia od “całkowitej niezdolności do pracy”, a jedynie od “niemożności podjęcia pracy z powodu inwalidztwa powstałego w okresie do 18 roku życia”.

Skarga sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z 21 kwietnia 2000 r. (nr PS.SI.II.9149a/6/2000) Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Dęblinie odmówił skarżącemu przyznania renty socjalnej. W wyniku odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, decyzją z 8 czerwca 2000 r. (nr SKO.0073/1192/OS/2000), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu obydwu rozstrzygnięć wskazano, że w przypadku skarżącego nie została spełniona przesłanka jego całkowitej niezdolności do pracy. W świetle zaś