Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 czerwca 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 26/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 17a ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami
rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 13 kwietnia 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując,
że w sprawie nie została wyczerpana droga prawna. Ponadto Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że gdyby nawet uznać wyrok Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu z 16 marca 2004 r. za ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643; dalej: ustawa o TK), to od jego doręczenia skarżącej do chwili
złożenia skargi konstytucyjnej upłynęły ponad trzy miesiące.
W zażaleniu skarżąca wniosła o merytoryczne rozpoznanie skargi konstytucyjnej. Skarżąca wskazała, że nie mogła wnieść kasacji,
gdyż ustanowiony na jej wniosek pełnomocnik z urzędu odmówił sporządzenia kasacji. Należy więc zdaniem skarżącej przyjąć,
że podjęła ona wszelkie środki celem wyczerpania drogi prawnej. Odnośnie do upływu terminu złożenia skargi skarżąca stwierdziła,
że w myśl art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym złożenie wniosku o wyznaczenie pełnomocnika do sporządzenia skargi
konstytucyjnej przerywa