Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 26/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 15 stycznia 2008 r. skarżący zarzucił, że art. 232, art. 233
oraz art. 3989 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) są
niezgodne z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i 2, art. 176 ust. 1 w związku z art. 175 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zaskarżone przepisy, poprzez nieograniczoną możliwość odmówienia przez sąd dopuszczenia
dowodu jednej ze stron, przy możliwości dopuszczenia dowodu z urzędu, naruszają konstytucyjną zasadę równości, sprawiedliwości,
bezstronności i niezawisłości sądu. Odmówienie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania bez rozprawy na posiedzeniu niejawnym
w składzie jednego sędziego narusza – zdaniem skarżącego – prawo do jawności rozprawy oraz wypacza ideę skargi kasacyjnej.
Odebranie stronom możliwości rozpoznania przez Sąd Najwyższy tego nadzwyczajnego środka odwoławczego prowadzi, w przekonaniu
skarżącego, do naruszenia zasady co najmniej dwuinstancyjności postępowania sądowego.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 30 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia
braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: dokładne określenie przedmiotu skargi, zgodnie z przesłankami warunkującymi
jej dopuszczenie do rozpoznania wyrażonymi w art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 47 ust. 1 pkt
1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK); wskazanie,
jakie konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone; wskazanie sposobu naruszenia wolności lub praw oraz podanie opisu
stanu faktycznego.
Pismem nadanym 14 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącego odniósł się do powyższych braków.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. Skarżący zwrócił się do sądu z powództwem
o zapłatę