Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 września 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 261/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z dnia 24 października 2006 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Jarosława Hołuba – zakwestionowano
zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisów zamieszczonych w dwóch aktach normatywnych. Art. 174 w zw. z art.
173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270,
ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarżący zarzucił niezgodność z art. 176 ust. 1 Konstytucji. Natomiast wobec art. 48 oraz art. 230
ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676, ze
zm.; dalej: ustawa o ABW) skarżący sformułował zarzut niezgodności z art. 2, art. 24, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
7 listopada 2003 r. (sygn. akt II SA 2561/03) uchylone zostały rozkazy personalne Szefa ABW o zwolnieniu skarżącego ze służby.
W związku z wyrażoną przez niego gotowością do służby, z prawem powrotu na równorzędne stanowisko, rozkazem personalnym z
dnia 3 grudnia 2003 r. (nr pf-2064) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego mianował skarżącego na stanowisko starszego inspektora,
na etat starszego specjalisty w Wydziale Administracyjno-Gospodarczym w Delegaturze ABW w Lublinie. Jako podstawę prawną tej
decyzji powołano art. 48 ust. 1 oraz art. 50 ust. 1 i 3 ustawy o ABW. W uzasadnieniu odwołano się do treści orzeczenia Centralnej
Komisji Lekarskiej nr 6/2002/CKL z dnia 6 maja 2002 r., w którym skarżący uznany został za zdolnego z ograniczeniem do służby,
co oznaczało m.in. wykluczenie możliwości mianowania go na poprzednio zajmowane stanowisko związane z wykonywaniem czynności
operacyjno-rozpoznawczych. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, rozkazem personalnym z dnia 5 lutego 2004 r. (nr