Postanowienie TK z dnia 14 lutego 2013, sygn. Ts 261/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 października 2012 r. (data nadania) małoletni M.P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez swojego przedstawiciela ustawowego, wystąpił o zbadanie zgodności art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112; dalej: prawo upadłościowe) z art. 68 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim w myśl art. 6 pkt 3 prawa upadłościowego nie można ogłosić upadłości wyłącznie publicznych samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej, a tym samym przyznaje zdolność upadłościową niepublicznym zakładom opieki zdrowotnej.

Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującym stanem faktycznym. Sąd Okręgowy w Krakowie – Wydział I Cywilny wyrokiem z 18 stycznia 2007 r. (sygn. akt I C 451/02) zasądził od Ginekologia Położnictwo SPES Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie (w chwili wniesienia pozwu: Prywatna Klinika SPES), prywatnej kliniki, w której urodził się skarżący, na jego rzecz odszkodowanie, zadośćuczynienie oraz rentę. Apelację kliniki oddalił Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z 14 czerwca 2007 r. (sygn. akt I ACa 551/07). Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie – Wydział VIII Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych postanowieniem z 24 stycznia 2011 r. (sygn. akt VIII GU 190/10/S) ogłosił upadłość likwidacyjną kliniki, a postanowieniem z 19 lipca 2012 r. (sygn. akt VIII GUp 5/11/S, doręczonym skarżącemu 2 października 2012 r.) stwierdził zakończenie postępowania upadłościowego kliniki.

Skarżący uważa, że kwestionowany przepis narusza przysługujące mu prawo do ochrony zdrowia (art. 68 ust. 1 Konstytucji) oraz powiązane z nim zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji) i sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji). Jak twierdzi, z zaskarżonego przepisu a contrario wynika, że ustawodawca dopuszcza ogłoszenie upadłości niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej, co narusza